21 Ocak 2016 Perşembe

Sonsuz Deniz - Rick Yancey

Kitap Adı: Sonsuz Deniz
Yazar: Rick Yancey
Orijinal Adı: The Infinite Sea
Seri Bilgisi: The 5th Wave, #2
Yayınevi: Pegasus Yayınları
Basım Yılı: 2015
Sayfa Sayısı: 360
Goodreads Puanı: 4.05

Puanım:






Önce 
Onlara güvenilmeyeceğini kanıtladılar. 
Sonra 
Birbirimize güvenmememiz gerektiğini gösterdiler. 
Şimdi 
Kendimize bile güvenemeyeceğimizi öğretiyorlar.

Dünya’daki yedi milyar insanı nasıl yok edersiniz?
İnsanlıklarını yok ederek.

İmkansızı başarıp ilk dört dalgadan sağ çıkan Cassie kendini yepyeni bir dünyada bulmuştur; insanları birbirine bağlayan temel güven duygusunun artık olmadığı bir dünyada…
5.Dalga yeryüzünü yutmaktadır. Cassie, Ben ve Hileci, amansız Susturuculara rağmen hayatta kalıp ekiplerini korumaya çabalarken Ötekilerin acımasız nihai amacıyla yüzleşmek zorunda kalacaktır.
Yaşam ve ölüm, umut ve çaresizlik, sevgi ve nefret arasındaki son savaşta tüm insan ırkının imhasına engel olmak ve geriye kalan azıcık umudu yaşatmak mümkün müdür?


Serinin ilk kitabı olan 5.Dalga’nın yorumu için buraya tıklayabilirsiniz.

“Ölmeye mahkum olan bir dünyada neden yaşamak isterdi ki insan? Cassie karanlığı aydınlatıyordu; onun hayatı bir fener, ölen kainattaki son yıldızdı sanki.”
 
Sonsuz Deniz büyük bir beklentiyle başladığım ama beklentimi karşılamayan bir kitap oldu. Normalde bir günde bitirebileceğim incelikteydi fakat ben bir türlü kitabın içine giremedim. Evan, Cassie, Hileci, Ben. Hepsi çok yabancıydı. İlk kitapta yazar olaylara esprili bir şekilde yaklaşmıştı. En olmadık yerlerde kahkaha atmıştım ama bu kitap daha durgundu. Hiçbir şey hissedemedim. Kitap sanki duygulardan arındırılmış gibiydi. Evan’ı çok sevmeme rağmen o bile beni mutlu etmeye yetmedi. Ayrıca olayları anlamakta çok zorlandım. Olaylar yarım yarım anlatılmıştı sanki.

“Sonra, dünyada kalan son insan, galaksideki son yıldız, sonsuz bir beyazlık denizi içinde taşıdığı o kız, uğrunda ölmeye değer bulduğu tek şey arkasında beliriverdi.”
 

Team Evan olmama rağmen Ben’i de seviyordum. Hileci’yle shipliyordum hatta. Ama bu kitapta Ben’den de soğudum. Sürekli kendi dediği olmasını isteyen kendini beğenmiş pisliğin tekiydi. Hileci’nin kitaba yeni katılan Jilet’le olan diyalogları beni çok güldürdü. Sanırım artık ikisini shipliyorum. Ben tek başına bir köşede sessizce ölebilir.

Jilet güldü. “Espri tarzına bayılıyorum. Sanki bunun bir espri olduğunu bilmiyormuşsun gibi yapıyorsun ama bu da esprinin bir parçası oluyor.”
Başımı iki yana salladım. “Espri yapmıyordum ki.”
Başını salladı. “Belki de bu yüzden bilmiyorsun.”

“Hileci hayallerini yıkmak istemiyorum ama...”
“Neyse ki çekicin yok.”

Kitabın son 150 sayfası Hileci ağzından anlatılıyordu. Hileci’yi de en az Cassie kadar sevsem de olayları Cassie ağzından okumak beni daha da heyecanlandırıyor. Maalesef bu bölümde biraz sıkıldım ama sonra kendini toparladı. Özellikle son 30 sayfada öğrendiğim bir şey yüzünden kalp krizi geçirecektim. Eğer bu gerçekten doğruysa yazara kızsam mı yoksa böyle bir şeyi düşünebildiği için onu tebrik mi etsem bilemiyorum. Ne düşüneceğimi bile bilmiyorum. Ters köşe yapmak değil bu. Bu bambaşka bir şey.

“Ben tüm korkularımın toplamından daha büyüğüm.”
 
Eğer hala bilmiyorsanız 5.Dalga film oluyor. 22 Ocak’ta vizyona girecek. Gerçi ülkemizde 11 Mart’ta yayınanacak ama kitap elinizde varsa filmi çıkmadan hemen okumaya başlayın.

“Meğer hep orada yanındaymışım. Yalnızlığının yanında bir de ben varmışım.”
 

                    

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder